نارسیس رایانه

سیاره ی گمشده Lost Planet 3

بسیاری از کارشناسان و بزرگان صنعت بازی های کامپیوتری، اعتقاد دارند که نسل هفتم یکی از بدترین دوره های استودیوهای ژاپنی در ساخت عناوین جدیدشان بوده که اغلب با پیروی از سازندگان مطرح غربی، معمولی ترین و یا ضعیف ترین بازی ها را روانه بازار کرده اند. البته در این بین، استثنائاتی هم هستند که با استفاده از این فرمول توسط سازندگان سرزمین آفتاب شکل گرفته اند، اما اکثریت قریب به اتفاق، یک شکست مفتضحانه برای سازندگان خود محسوب می شوند. این بد بیاری ها از ابتدای این نسل گریبان گیر ژاپنی ها شده و تا سال های انتهایی با آن ها دست پنچه نرم کرده است. Capcom از بارزترین مثال های این شکست در این روزها محسوب می شود که تعدادی از عناوین محبوب نسل های گذشته خود را به دلیل غرب زدگی هر چه بیشتر استودیوهای داخلی خود، به کام نابودی کشاند.
نسخه اول از سری بازی های Lost Planet بصورت انحصاری زمانی، برای کنسول Microsoft در نظر گرفته شد که با دیگر محصولات این کمپانی تفاوت های بسیاری داشت. این بازی که به سبک اکشن سوم-شخص بود، با وجود مشکلات و باگ های فراوان و همچنین عدم تنوع گیم پلی، در جرگه عناوین معمولی آن سال ها جای گرفت، اما از نظر تجاری به موفقیت های خوبی رسید. همین موضوع باعث شد تا عرصه برای انتشار نسخه های بعدی فراهم آید و Capcom در فاصله ای چند ساله LP2 را منتشر کند. این نسخه بر خلاف انتظارات، به یک شکست مطلق تبدیل شد تا ادامه این سری در هاله ای از ابهام قرار گیرد. با کمال تعجب، شاهد آن بودیم که LP3 هم معرفی شد و از آن عجیب تر، تولید این عنوان توسط استودیوی نه چندان خوشنام Spark Unlimited بود و همگان احساس کردند که تیر خلاصی بر پیکر این سری وارد خواهد شد. اکنون این بازی با تمامی حرف حدیث ها منتشر شده و باید دید که آیا این استودیو باز هم یکی از ضعیف ترین بازی های این نسل را ساخته یا خیر؟



داستان

سناریوی LP3 در رده عناوین Prequel جای می گیرد و بر خلاف عادت نسخه های سوم بازی ها، هیچ ارتباطی به وقایع گذشته ندارد، بلکه اتفاقات و جریانات پیش از عنوان اصلی را روایت می کند و این روشی است که این روزها Capcom* و برخی سازندگان به کرار از آن استفاده می کنند. به این ترتیب، دیگر خبری از آن دشمنان و سارقان برفی معروف در این نسخه نیست. اینبار با نوع جدیدی از Akridها سر و کار دارید که مهمترین تهدید برای نیروهای انسانی NEVEC محسوب می شوند. این گروه شبهه نظامی، به دنبال سر و سامان دادن به فضای یخ زده سیاره تازه کشف شده E.D.N. III برای فراهم ساختن مکانی مناسب جهت زندگی و استفاده از منابع طبیعی آن هستند که در این راه مجبور به پاکسازی هر گونه خطر یا تهدیدهای احتمالی می شوند. داستان نسخه های قبلی، روایتگر خیانت گروه NEVEC به بشریت برای رسیدن به اهداف شیطانی خود محسوب می شد که با نقاط مبهم بسیاری به پایان می رسیدند. اکنون سازندگان با ساخت نسخه سوم، پیش زمینه مناسبی بر عناوین اصلی برای از بین بردن ابهامات گذشته در نظر گرفته اند که تا حدودی جوابگوی سوالات بوجود آمده در ذهن شما خواهد بود. شخصیت اصلی LP3* یک نیروی زبده و باتجربه اعزامی از زمین به نام جیم پیتون (Jim Peyton) است که بدون اطلاع از مقاصد شوم گروه NEVEC جهت ساخت و ساز و استخراج نوعی کانی خاص از معادن به E.D.N. III آمده تا با کسب درآمد هنگفتی که به آن ها وعده داده اند، برگردد و به مشکلات همسر و فرزند نوزداش که در زمین با فقر دست و پنجه نرم می کنند، رسیدگی کند. او ناخواسته وارد بازی ای می شود که پیش زمینه خیانت NEVEC را در نسخه های بعدی فراهم می کند. بطور کلی، داستان در LP3 کمی شیواتر از نسخه های قبلی روایت می شود و از این نظر، می توان آن را فقط یک پیش زمینه قابل قبول قلمداد کرد که به علاقه مندان این سری پیشنهاد می شود.



گرافیک

موتور محبوب Unreal Engine 3 میزبان موفقی برای بسیاری از بازی های این نسل بوده که پیش بینی می شود این روند در نسل آینده با نسل جدید آن همچنان ادامه داشته باشد. در بین عناوینی که با این موتور شکل گرفته اند، تعدادی از بهترین ها و برخی از بدترین های نسل هستند که اتفاقاً Spark Unlimited* با عناوینی همچون Legendary و Turning Point سهم بسزایی در دسته دوم دارد! LP3 بهترین عملکرد این استودیو از نظر بصری در این نسل محسوب می شود. البته همچون آخرین عناوین ساخته شده با UE3، این موتور در LP3 بیش از همیشه عمر بالای خود را نشان می دهد و از آنجایی که سبک بازی باعث می شود تا آن را با سری Gears of War مقایسه کنید، کمی در ذوق می زند. در طول بازی، فقط برف است و برف! و این یکنواختی، دست سازندگان را برای خلق محیط های متنوع تر بسته است. نورپردازی و سایه زنی ها بد نیستند و کیفیت بافت ها و میزان توجه به جزئیات در سطح و اندازه های بهترین های UE3 نیست، اما تأکید می کنم که با توجه به سابقه سازندگان، باید اعتراف کرد که LP3 از این حیث پیشرفت کرده است. طراحی مدل ها، بخصوص چهره شخصیت ها کمی خشک و پلاستیکی انجام شده و مقداری ناهماهنگی میان حرکات لب با دیالوگ ها دیده می شود. میان پرده ها نیز حالت مشابهی دارند و برای یک محصول سال ۲۰۱۳ اصلاً مناسب نیستند. در مقابل، طراحی موجودات بیگانه و Bossها متنوع تر از نسخه های قبلی شده و در طول بازی با انواع این موجودات روبرو می شوید.



موسیقی/صداگذاری

این روزها حتی ضعیف ترین عناوین از نظر صداگذاری و موزیک شرایط مساعدی دارند و LP3 نیز از این قائده مستثنی نیست. صداگذاری بر محیط، شخصیت ها و موجودات بیگانه منطقی کار شده و سایر افکت های صوتی همچون صدای شلیک گلوله ها و عوامل محیطی شرایط مشابهی دارند. فضای بازی پوشیده از برف است و صداگذاری خوب، باعث شده تا همواره خود را بین کولاک و بوران احساس کنید. موسیقی در LP3 تأثیرگذار است و همخوانی آن با ریتم گیم پلی در این نسخه نیز اعمال شده و معمولاً به ۳ شیوه پخش می شود. در بخش های ماجرایی، ریتم نرمالی دارد و در حالیکه وارد میدان نبرد می شوید، بسیار هیجان انگیز می شود. حالت سوم، مربوط به فصل هایی است که وارد مناطق مرموزی همچون غارهای یخی می شوید.



گیم پلی

بهتر است از همین ابتدا، آب پاکی را روی دستتان بریزم که در گیم پلی LP3 هیچ نکته خاصی به جز تکرار مکررات وجود ندارد. این بازی از همان قاعده کلی عناوین Run & Gun سوم-شخص پیروی می کند که بیش از هر چیز بر سیستم کاور گیری استوار است. همچنان ۳ حالت پیش فرض شلیک مستقیم، دوربین روی شانه ها و کاور گیری وجود دارند که کل گیم پلی این بازی را شامل می شوند. البته ناگفته نماند که شناسه های مذکور که استخوان بندی گیم پلی بازی های R&G محسوب می شوند، در LP3* شرایط چندان مناسبی ندارند، تا جایی که در بسیاری از موارد بازی، مشکل ساز می شوند. دشمنان شامل Boss*ها و Mini Bossهای بسیاری می شوند که نقاط ضعف آن ها با رنگ نارنجی مشخص شده است. به دلیل وجود برخی معضلات در بخش اکشن و گاه سرعت بالای دشمنان، خیلی نمی توانید نشانه گیری کنید و همین موضوع باعث شده تا رویارویی با Boss*ها در LP3* به یکی از کابوس های شما تبدیل شود. در طول مراحل، با استفاده از برخی خطوط سیمی هوایی، مسافت هایی را طی می کنید که این صحنه ها برای کسانی که GeoW 3 را تجربه کرده باشند، بسیار آشنا خواهد بود. بخش QTE هم در درگیری های تن به تن LP3 جای خاصی برای خود دست و پا کرده است. روبات های آهنی غول پیکر که همواره یکی از علل محبوبیت این سری بوده اند، همچنان در گیم پلی این نسخه حضور دارند که استفاده از آن ها معدود دقایق لذت بخش را شامل می شود. در بسیاری از مراحل بازی، بخصوص برای رویارویی با Bossها مجبور به استفاده از آن ها هستید. روبات ها دارای دو بازو هستند که یکی گیرنده است و دیگری ضربه وارد می کند و دیگر هیچ! علاوه بر بخش داستانی، این بازی دارای حالت چندنفره نیز هست که اکثر حالت های آن به دفاع کردن از نقاط خاصی در مقابل چند مرحله هجوم دشمنان محدود می شود.



نتیجه گیری

این سری همواره به تمرکز بیش از حد بر حالت های چندنفره معروف بوده که طی نسخه های قبلی افول کرده است. به هر ترتیب، LP3 عنوانی است که تجربه آن بخصوص به علاقه مندان خاص مجموعه Gears of War اصلاً پیشنهاد نمی شود!


نویسنده: علی رضایی

اشتراک گذاری در FaceBook اشتراک گذاری در Twitter google +