نارسیس رایانه

نقد و برسی Thief

بی تردید سری Thief آغازگر مخفی-کاری حقیقی در میان بازی های کامپیوتری هستند، زیرا آثار دیگری که همزمان با ظهور این مجموعه پا به عرصه رقابت نهادند، هیچ یک نتوانستند به درستی در چهارچوب عناوین این سبک درخشیده و ماندگار شوند. درست است که بزرگانی چون Metal Gear Solid و Splinter Cell باعث محبوبیت و توسعه مخفی-کاری طی نسل های گذشته شده اند، اما آنچه که امروزه در محصولاتی مانند Dishonored دیده می شود، در واقع همان مسیری است که سال ها پیش Thief* آن را پیموده بود. پس از عرضه ۳ نسخه متفاوت، اعضای Eidos Montreal با هدف بازسازی و احیای یکی دیگر از اسطوره های دوران طلایی، گرد هم آمده تا زیر نظر Square Enix که این روزها روابط نزدیک و تنگاتنگی میان آن ها ایجاد شده، یکبار دیگر موفقیتی نظیر Reboot سال گذشته Tomb Raider را اینبار با Thief برای علاقه مندان تکرار کنند.

Click this bar to view the original image of 668x348px.


داستان یکی از دلایل موفقیت سری بازی های Thief، خط داستانی متفاوت و منحصر به فرد آن به واسطه شخصت اصلی بسیار محبوبش بوده که همواره از آن به عنوان یکی از برترین شخصیت های دنیای دیجیتال یاد شده است. تفاوت گرت (Garrett) با قهرمانان دیگر، از آن دسته موضوعاتی بوده که بازیکنان را به پیگیری سرنوشت او سوق داده است. وی یک شاه دزد واقعی و بهترین سارق روزگار خود است که بر خلاف سایر هم کیشانش، این کار را نه به خاطر ثروت اندوزی، بلکه به علت ذات ماجراجویانه و هیجان نهفته در آن برگزیده به همین دلیل همواره تنها است و دستیاری به همراه ندارد. گرت فرزند تاریکی و مرد شب است که به هنگام ظلمت به قصرهای بزرگ، کمپ های محافظت شده و عمارت های اشراف زادگان رفته و اشیاء جادویی و گرانبهای ثروتمندان متکبر را سرقت می کند. Thief جدید در واقع چهارمین نسخه ای است که تحت این عنوان منتشر شده، اما داستان آن در عین وفاداری به برخی عناصر گذشته، نه یک ماجرای کاملاً مستقل و جدید را روایت می کند و نه دنباله ای برای آن به حساب می آید. ماجرا در شهری با معماری ویکتوریایی به نام The City جریان دارد که مردم آن از یک سو تحت ظلم و ستم دولت حاکم، به ستوه آمده اند و از سوی دیگر با بیماری خانمان سوز طاعون دست و پنجه نرم می کنند. بر خلاف نسخه های گذشته که میادین شهر به جولانگاه نزاع میان دو فرقه اصلی Keeper و Hammerite تبدل شده بود، اینبار خبری از آن ها نیست و اشراف موسوم به The Baron و دسته های ناراضی مردم که در رویای برپایی یک انقلاب در بطن این درگیری قرار دارند، جای آن ها را گرفته اند.

Click this bar to view the original image of 668x251px.


اکنون بیش از هر زمانی جادو و سحر در میان سودجویان رواج پیدا کرده و بعضاً عواقب جبران ناپذیری را بوجود آورده است. اما داستان گرت از آنجایی شروع می شود که او برای خوش رنگ تر کردن کلکسیون اشیاء قیمتی و زیورآلات خود، شیئی با ارزش و صد البته جادویی متعلق به یکی از قدرتمندان و اشخاص با نفوذ شهر را سرقت می کند که بی اختیار از اسرار و قدرت های او مطلع می شود و پس از آن برای ارضاء حس کنجکاوی خود و پیدا کردن راهی برای بهبود وضعیت شهر، ماجراهای بسیاری را آغاز می کند که در هر یک از مراحل بازی به وقوع می پیوندند. در واقع، این خود شما هستید که خط داستانی را رقم می زنید و این طور می توان گفت که هیچ گونه نکته یا ویژگی خاص جدید یا منحصر به فردی در آن وجود ندارد که قابل بحث باشد. اما آن حس همذات پنداری همیشگی که ما بین بازیکنان و گرت اتفاق می افتد، باعث می شود تا انتها به نیت پشت سر گذاشتن وقایع جدید و هیجان انگیز با او و ساعات شبگردی اش همراه باشید.

Click this bar to view the original image of 668x418px.


گرافیک Thief یکی از معدود عناوین سال ۲۰۱۴ است که از ابتدا صرفاً برای نسل جدید در نظر گرفته شده و عملکرد مثبت آن از نظر گرافیکی برای PS4* ،Xbox One و PC در رأس توجه سازندگان قرار داشت. یادآوری این نکته از آنجایی اهمیت پیدا می کند که از تفاوت فاحش میان نسخه های نسل هفتمی و هشتمی بازی تعجب نکنید، چرا که Thief* روی PS3 و Xbox 360 همچون یک پورت ضعیف ظاهر شده است که با عملکرد حقیقی آن فاصله بسیاری دارد. به همین دلیل، کاملاً بدیهی است که بهترین خروجی را روی یکی از کنسول های نسل هشتمی و یا PC از این بازی می توانید داشته باشد. حتی طراحی شخصیت گرت هم در هر دو نسل با یکدیگر متفاوت است و روی سخت افزارهای قوی تر چند برابر بهتر و با جزئیات بیشتر به تصویر کشیده می شود. البته با توجه به قدرت بیشتر کنسول های نسل جدید، این تفاوت چندان هم عجیب و غیرمنطقی به نظر نمی رسد. با این وجود، نمی شود از ارزش های هنری و حتی تکنیکی آن حتی روی سخت افزارهای قدیمی تر چشم پوشی کرد و آن را نادیده گرفت. Thief با استفاده از آخرین نگارش های Unreal Engine 3 ساخته شده که وفور تکنیک های گرافیکی در آن به وضوح دیده می شود. از همان ابتدای بازی، اتمسفر گیرا و سنگین محیط به همراه معماری ویکتوریایی شهر The City مجذوب کننده هستند و به بهترین شکل ممکن فضای مخوف و مرده شهر و تاریکی حاکم بر آن را فریاد می زنند.

Click this bar to view the original image of 668x293px.


نقطه به نقطه محیط با سیاهی و سایه ها در هم آمیخته شده و فضایی ایده ال را برای یک مخفی-کاری درست و حسابی بوجود آورده اند. در همین راستا، سایه زنی ها در نسخه های هر دو نسل حالتی داینامیک به خود گرفته و صرف نظر از وجود لبه های تیز در برخی از پلتفرم ها به رقم نبود تکنولوژی Anti-Aliasing راضی کننده هستند. نورپردازی نیز شرایط نسبتاً مشابهی دارد و وسواس سازندگان در نحوه عملکرد آن کاملاً احساس می شود. از سوی دیگر، کیفیت بافت ها و میزان جزئیات بکار رفته در محیط در هر دو نسل با در نظر گرفتن وسعت و بزرگی فضا بسیار معقول است، اما همچنان مشکل همیشگی موتور UE3 که مربوط به تأخیر در بارگذاری بافت ها و جزئیات است، در برخی از صحنه ها به نسبت مشاهده می شود. اما اصلی ترین مشکل بازی که تا حدود زیادی از ارزش های آن می کاهد، سرعت نه چندان پایدار فریم و افت شدید آن در لحظه های متمادی از بازی است که حتی در شرایط عادی کمتر به عدد ۳۰ که استاندارد نسل هفتم است، نزدیک می شود. گذشته از مشکلات موجود، طراحی هنری و زیبای محیط که شباهت بسیاری به سبک گرافیکی Dishonored دارد، محسور کننده و شبیه به یک تابلوی نقاشی است. ظروف و زیور آلات قیمتی، بسیار خوب طراحی شده اند و از تنوع بالایی برخوردار هستند. به طور کلی، ارزش های هنری و بعضاً تکنیکی بازی باعث می شود تا در نهایت احساس رضایت از Thief در این زمینه به شما دست بدهد.

Click this bar to view the original image of 668x376px.


موسیقی/صداگذاری نسخه جدید از نظر صداگذاری دستخوش تغییراتی شده که مهمترین آن، صداپیشه گرت است. در حالیکه همه این شخصیت را با صدای استفن راسل (Stephen Russell) می شناختند، در این Thief شاهد حضور او نیستیم و آقای رومانو اورزاری (Romano Orzari) این وظیفه مهم را عهده دار شده است. البته کار قابل قبول صداپیشه جدید و مدت زمان زیادی که از عرضه آخرین نسخه بازی با حضور راسل می گذرد، باعث می شود تا کمتر کسی متوجه این تغییرات شود و در نهایت، نتیجه کار راضی کننده باشد. صداپیشگی سایر شخصیت ها نیز به خوبی انجام شده و مشکل خاصی در این زمینه وجود ندارد. فضای بازی به دلیل فضای خاص آن معمولا ساکت و بدون هر گونه افکت های صوتی مزاحم است. به طوری که صدای پای گرت می تواند به گوش سربازان مجاور او برسد. هر چند که معمولاً ندای آزادی طلبی مردم از گوشه و کنار شهر به گوش می رسد و در سکوت حاکم بر بازی، توجه شما را به سوی خود جلب می کند. موسیقی توسط آقای لوک سینت پیره (Luc St. Pierre) ساخته شده و همخوانی بسیار خوبی با اتفاقات و بطور کلی جریان گیم پلی دارد و به عبارتی، قسمتی از آن به حساب می آید. بدان معنا که وقتی هنوز موقعیت گرت لو نرفته، به نرمی گوشنوازی می کند و درست هنگامی که سربازان دشمن متوجه حضور او در محیط می شوند، ریتم تند و هیجان انگیزی به خود می گیرد و تا زمانی که از دید آن ها پنهان نشوید، ادامه پیدا می کند.

Click this bar to view the original image of 668x376px.


گیم پلی بر خلاف بسیاری از آثار موفق مخفی-کاری که اغلب در حالت سوم-شخص ساخته شده اند، Thief این لذت را در زوایه دید اول-شخص به علاقه مندان هدیه داد و نخستین بار تجربه ای جدید و متفاوت را به ارمغان آورد. همانطور که اشاره شد، Thief در واقع یک بازسازی برای این سری محسوب می شود و همین نکته باعث شده تا گیم پلی نیز همچون سایر ابعاد آن دشتخوش تغییراتی شود تا در کنار المان های آشنا و کلیدی این مجموعه، استخوان بندی نسخه جدید شکل بگیرد. Thief جدید همچون دو بازی نخست آن، کاملاً اول-شخص دنبال نمی شود و یا مانند نسخه سوم امکان جابجایی میان حالت اول-شخص و سوم-شخص را هم به بازیکنان نداده است. در عوض در حالت عادی، دوربین به حالت اول-شخص و در مواقع لزوم، مثل حرکت ها طولانی از روی دیوارها به زاویه دید سوم-شخص درمی آید. این ویژگی باعث شده تا فرمولی کاربردی تر از گذشته در این بازی شکل بگیرد که در عین حال مخالفان بسیاری هم می تواند برای خود داشته باشد. با استفاده از حرکت سریع گرت، می توانید در کسری از ثانیه میان دو نقطه جابجا شوید، اما هنوز هم مخفی-کاری بر مبنای تاریکی، حرف اول را می زند و با توجه به سیستم غیر قابل کاربردی و نصفه و نیمه مبارازات بازی، در واقع تنهاترین راه ممکن برای زنده رسیدن به اهداف خواهد بود. از این رو، موقع خزیدن در تاریکی و سایه ها، هاله ای مه مانند دور تصویر را احاطه می کند و در صورتی که از این حالت خارج شوید و در معرض دید و خطر قرار بگیرید، ناپدید می شود.

Click this bar to view the original image of 668x376px.


سربازان دشمن تا زمانی که در تاریکی قرار داشته باشید، حتی اگر کنار یا پیش روی آنان بایستید هم متوجه حضور شما نمی شوند. البته تاریکی حکمفرما بر محیط، علاوه بر فراهم آوردن فضایی ایده آل برای مخفی-کاری، طبعاتی هم به دنبال داشته و به شکل قابل توجهی قدرت دید بازیکنان را کاهش داده است. در همین راستا، قابلیت چشم مصلح (Vision) برای گرت تعبیه شده که دشمنان و آیتم های مهمی همچون اشیاء با ارزش و لبه ها را از محیط اطراف با رنگ آبی متمایز می کند تا کمتر دچار سردرگمی بشوید. البته این حالت پایدار نیست و با استفاده از نوار آبی رنگی میزان آن به تصویر کشیده می شود که می توان مقدار آن را با جمع آوری رزهای آبی افزایش داد. همچنین با استفاده از قابلیت Focus می توانید محیط اطراف را دید بزنید. بطور کلی، بخش مخفی-کاری بازی نسبتاً خوب در بازی پیاده سازی شده و فارغ از نبود تعادل در میان برخی از مراحل، انتخاب های خوبی را در اختیار بازیکنان قرار داده است. اما تا دلتان بخواهد، بخش مبارزات مشکل دارد. به طوری که عملاً امکان زنده ماندن شما در مقابل یک نفر از سربازان دشمن در حد صفر است، مگر با در نظر گرفتن برخی استثنائات! به همین دلیل، گرت به هیچ وجه یک مبارز قوی نیست و تنها وسیله دفاع شخصی آن یک گرز است و قابلیت استفاده از شمشیر وجود ندارد. البته یک کمان با تیرهای گوناگون هم در دسترس خواهد بود که بیشتر در اختیار سیستم مخفی-کاری است.

Click this bar to view the original image of 668x375px.


این کمان از تیرهای مختلف آب، آتش، فولادی و… بهره می برد که هر کدام بسته به نوع شرایط، کاربردهای متفاوتی دارند. برای تمامی قابلیت های گرت نیز یک درخت ارتقا نسبتاً خوب تعبیه شده که هر چند زیرشاخه های بسیاری ندارد، اما سیستم مثبتی از کار درآمده است. در انتها، باید به یک سری از Mini-Gameهای تکراری و کاملاً بی ارزش همچون باز کردن قفل درها و حل معماهای نه چندان چالش برانگیز به علاوه صحنه های کلیشه ای QTE اشاره کرد که به هیچ وجه نکته جدیدی با خود به همراه ندارند و از همان ابتدا خسته کننده می شوند.

Click this bar to view the original image of 580x326px.


نتیجه گیری عملکرد درخشان Tomb Raider ،DmC و… سطح انتظارات را از نسخه های Reboot بازی های ریشه دار بسیار بالا برده، اما بر خلاف آنچه که این روزها از اصحاب رسانه به گوش می رسد، Thief* یک بازسازی نسبتاً راضی کننده است که هر چند پاسخ چند سال غیبت غیر موجه و انتظار طرفداران قدیمی خود را نداده و از مشکلات ریز و درشتی درنج می برد، اما ارزش تجربه را دارد که بر عکس بسیاری از آثار پر سر و صدای امروزی تنها به بخش تک نفره خود متکی است و همچنان به علاقه مندان بازی های مخفی-کاری توصیه می شود.

Click this bar to view the original image of 610x343px.

 

نویسنده: علی رضایی

اشتراک گذاری در FaceBook اشتراک گذاری در Twitter google +