نارسیس رایانه

نقد و برسی Castlevania: Lords of Shadow 2

در ایامی که بسیاری از علاقه مندان و کارشناسان صنعت بازیسازی قطع امید خود را از یکی از عناوین ریشه دار این شاخه از سرگرمی یعنی سری خوش سابقه Castlevania ابراز کرده بودند، استودیوی MercurySteam یکی از خوش ساخت ترین و موفق ترین Hack & Slashهای نسل هفتم را با همین عنوان بازسازی کرد تا مجدداً توجه بسیاری را به سمت IP* شرکت Konami جلب کند. Lords of Shadow که به عبارتی امضا و عامل شهرت سازندگان خود به حساب می آید، علاوه بر موفقیت های تجاری جالب توجه، از نظر کیفی نیز حرف های زیادی برای گفتن داشت و با وجود اینکه خالی از ایراد هم نبود، این نام را دوباره بر سر زبان ها انداخت. LoS به قدری در دل علاقه مندان جا گرفت که بسیاری آن را با سلطان این سبک یعنی سری God of War مقایسه و حتی عده ای رأی به برتری آن هم صادر می کردند! این زمینه مثبت کافی بود تا Konami شرایط را برای ساخت نسخه جدیدی از این زیرمجموعه فراهم آورد و اعضای MercurySteam دوباره مشغول به کار شوند. E3 2012 میعادگاه علاقه مندان با نسخه جدیدی بود که مدت ها انتظار می رفت تا معرفی شود و بدین ترتیب LoS2 به قصد تکرار افتخارات گذشته و برطرف نمودن نواقص موجود پا به عرصه گذاشت.

Click this bar to view the original image of 668x501px.


داستان در باب نبرد خیر و شر، داستان های بسیاری را دیده و شنیده ایم که هر کدام به اندازه یک افسانه، غنی و پرمحتوی هستند. سری بازی های Castlevania همواره از داستانی حماسی بهره جسته و با معرفی شخصیت ها و قهرمانان متعدد، بازیکنان را در دنیای فانتزی و تاریک خود غرق نموده است. اگر پایان بحث برانگیز نسخه قبل را به خاطر داشته باشید، مسلماً تا به حال برای پی بردن به پایان داستان بسیار کنجکاو بوده اید. پس از آنکه گابریل بلمانت (Gabriel Belmont) در تسخیر تاریکی درآمد، به قصر کارمیلا (Carmilla) بازگشت و با مکیدن تمام خون لورا (Laura) به خون آشامی تبدیل شد که دیگر هیچگونه سلاحی قادر به از کار انداختن قلبش نبود و او تا ابد محکوم به زنده ماندن و سکونت در آن قصر نفرین شده است. گابریل یا به تعبیر صحیح تر، دراکولا (Dracula) در صدد انتقام از فرقه برمی آید، چون معتقد بود که آن ها به او خیانت کردند. بنا بر این، با تمام نیروهای تاریک که متشکل از خون آشام ها، گرگنماها، مردگان و… می شدند به آن ها حمله و تعداد زیادی را به خاک و خون کشید. پس از گذشت ۲۵ سال، ترور بلمانت (Trevor Belmont)، فرزند گابریل که او هرگز فرصت دیدنش را نداشته، توسط اعضای فرقه تعلیم می بیند تا طبق پیشگویی ها دراکولا را نابود کند. اما در نبردی که میان پدر و پسر روی می دهد، ترور شکست خورده و جان خود را از دست می دهد.

Click this bar to view the original image of 668x301px.


گابریل متوجه می شود که در واقع فرزند خود را به قتل رسانده و در شرایطی که دیگر کار از کار گذشته، او را مانند خود احیا می کند. بدین ترتیب، آلوکارد (Alucard) متولد می شود و نقش مهمی در طول داستان ایفا می کند. سال ها بعد، سایمون بلمانت (Simon Belmont) با انگیزه انتقام خون پدر پا در همین مسیر می گذارد و در نهایت با همکاری آلوکارد بر دراکولا چیره می شوند. ماجرای Los2 از قرن ها بعد و در دوره مدرن آغاز می شود. گابریل از خواب عمیقی بیدار می شود، در حالیکه تمامی قدرت های خود را از دست داده با دوست و همراه قدیمی اش زوبک (Zobek) روبرو می شود که شکل و شمایلی کاملاً امروزی به خود گرفته است. وی به گابریل پیشنهاد می کند که برای پیشگیری از ظهور شیطان در زمین به او کمک کند و در عوض زوبک متعهد می شود تا طلسم نامیرایی گابریل را بشکند و او را به آرامش برساند. داستان بازی همچون نسخه های قبلی دارای تم و ساختاری حماسی است و برای کسانی که از ابتدا علاقه مند به افسانه گابریل بلمانت بوده اند، راضی کننده دنبال می شود. شاید جمله مشهور نیچه (Nietzsche) که در ابتدای تمامی نمایش های بازی بوده، مصداق داستان این بازی باشد که “هر کس پنجه در پنجه اهریمن می کند، بیش از هر چیز باید مراقب باشد تا خود اسیر تاریکی نشود.”

Click this bar to view the original image of 668x368px.


گرافیک بدون شک LoS یکی از چشم نوازترین بازی هایی بود که برای سخت افزارهای نسل هفتمی عرضه شد و کسی نمی تواند ارزش های هنری آن را در سال ۲۰۱۰ نادیده بگیرد. LoS2 در ادامه مسیر گذشته، همچنان یکی از بهترین نمایش های نسل هفتمی را ارائه می دهد و به خصوص از نظر هنری بسیار پیشرفت کرده است. رنگ بندی زنده محیط و استفاده فراوان از رنگ قرمز باعث شده تا شاهد صحنه های زیبایی باشیم که با طراحی ماهرانه شخصیت ها در هم آمیخته شده اند. البته این تصمیم سازندگان به دلیل دنبال شدن بازی در قصر دراکولایی که از خون تغذیه می کند و علاقه فراوانی به رنگ قرمز دارد، اجتناب ناپذیر بوده و ایرادی به آن وارد نیست. در کنار بخش هنری فوق العاده، کیفیت بافت ها و طراحی محیط نیز عالی هستند و فیزیک ارتقاء قابل ملاحظه ای داشته است. مدل سازی شخصیت ها نیز بسیار خوب کار شده، اما هنوز با بهترین های این سبک نظیر GoW فاصله دارد. موجودات عجیب و غریب و Bossهای غول پیکر به سبک این سری بسیار متنوع کار شده اند و تقریباً در هر فصلی از بازی چیز جدیدی برای رو کردن وجود دارد. نورپردازی و به ویژه افکت های مربوط به آن از شاهکارهای Los2 به حساب می آید و مشکلات مربوط به سایه زنی تا حدودی حل شده اند. Draw to Distance همچنان یکی از نکات مثبت بازی است و چشم اندازهای زیبایی را در آن پدید آورده است. همچون گذشته، میان پرده های سینمایی حضور پررنگی در بازی ایفا می کنند و به خوبی کارگردانی شده اند.

Click this bar to view the original image of 668x335px.


موسیقی/صداگذاری LoS2 در این زمینه همچنان عالی ظاهر شده و صداگذاری و موسیقی آن تحسین برانگیز هستند. صداگذاری خوب و روایت شیوا، تأثیر بسزایی بر کیفیت بازی گذاشته و انتخاب دیالوگ های درست و بجا، ارزش های آن را دو چندان کرده است. برای شخصیت های اصلی، همچنان از هنرپیشگان مطرح هالیوودی استفاده شده و همه چیز در سطح مناسبی قرار دارد. البته اصلی ترین مورد در این زمینه، صدای خود گابریل است که هم سطح با دیگر شخصیت ها کار نشده است. البته نه به آن معنا که رابرت کارلایل (Robert Carlyle) وظیفه خود را به خوبی انجام نداده باشد، بلکه مشکل اصلی در تم ملایم صدای اوست که به با شخصیت پردازی یک دراکولای خونخوار همخوانی ندارد. این مورد در نسخه قبلی هم وجود داشت و ایرادات بسیاری به آن گرفته شد، اما استفاده مجدد از او اجتناب ناپذیر بوده است. سایر افکت های صوتی نیز در وضعیت خوبی قرار دارند و مشکل خاصی در این زمینه احساس نمی شود. موسیقی توسط اسکار آرائوجو (Óscar Araujo) ساخته و تنظیم شده که حال و هوایی حماسی به بازی بخشیده است. عملکرد تحسین برانگیز او در نسخه قبلی هنوز فراموش نشده و این مسیر موفقیت آمیز در LoS2 تکمیل شده است. در اغلب اوغات موسیقی پخش نمی شود و خیلی آرام گوشنوازی می کند، اما به هنگام مبارزات نقش مهمی در بالا بردن هیجان ایفا می کند و چهره زیبای خود را نشان می دهد. همچنین تلاش شده تا موزیک همخوانی بیشتری با روند گیم پلی داشته باشد.

Click this bar to view the original image of 610x343px.


گیم پلی پیش از عرضه، سازندگان قول یک عنوان اصیل را به علاقه مندان داده بودند که به موفق ترین نسخه های این سری وفادار باشد. در LoS2 پیش از هر چیز باید به گسترده تر شدن محیط و حالت نسبتاً غیرخطی مراحل اشاره کرد که ارزش های ماجراجویی گیم پلی را چند برابر کرده است. به گفته دیو کاکس (Dave Cox) تهیه کننده بازی، این همان چیزی است که پیش از این طرفداران قدیمی انتظارش را داشته اند و باید اعتراف کرد که هر چند آن طور که پیش از انتشار گفته می شد، روی آن کار نشده، اما تا حدودی به وعده های سازندگان نزدیک است. گیم پلی LoS2* به عنوان یک بازی Hack & Slash خیلی شبیه به نسخه قبلی کار شده و تنها در جزئیات با آن تفاوت دارد. البته حضور بازی در دنیای مدرن و اضافه شدن یک سری المان های جدید، ممکن است برای دوستداران قسمت اول چندان خوشایند به نظر نرسد و در ابتدا کمی در ذوق بزند. بخش پلتفرمینگ دستخوش تغییراتی شده و از مهم ترین آن ها، حضور موانع است که باعث شده تا چالش بیشتری را در این فصول تجربه کنید. در همین راستا، دوربین نیز با اصلاحات مثبتی مواجه شده و از حالت سکون درآمده است که این خود یک اقدام کارآمد تلقی می شود، زیرا یکی از ایرادات وارد به نسخه قبلی، همین زاویه دید دوربین بود که در خیلی از صحنه ها بازیکنان را با مشکل مواجه می کرد. مراحل پلتفرمر در LoS2 کاملاً تکراری و پیش پا افتاده هستند و بارها در عناوین دیگر، نظیر آن ها دیده شده اند.

Click this bar to view the original image of 668x376px.


این بخش از بازی به جابجا شدن میان قلاب ها و سکوها خلاصه می شود که به هیچ وجه نکته ای جدید به حساب نمی آیند. معماها نیز همچنان در بازی وجود دارند، اما هرگز چالش خاصی را پیش روی بازیکنان قرار نمی دهند. انتظار می رفت سازندگان فکری برای حل این مشکل بکنند که ظاهراً این طور نشده است. از المان جدید اضافه شده به این بازی، می توان به قابلیت تسخیر اشاره کرد که این اجازه را به گابریل می دهد تا در کالبد حیواناتی مانند موش ها و یا دشمنان خود نفوذ و مخفیانه حرکت کند. اصلی ترین تغییرات در سیستم مبارزات پایه ریزی شده که اساس عناوین اینچنینی را شامل می شود. سری LoS از این حیث دارای گیم پلی بسیار خوبی بوده اند و در اینجا نیز کلیت کار همان چیزی است که پیش از این دیده بودیم. فنون چندضرب اساس نبردها را تشکیل می دهند که با ساختار آشنا، اما متفاوت اسلحه و قدرت های گابریل در LoS2 پیاده سازی شده اند. همچنان برای این مکانیزم دو نوع حمله سنگین و سبک در نظر گرفته شده که هر کدام با یک دکمه مجزا اجرا می شوند. گابریل دیگر از صلیب برای مبارزه استفاده نمی کند و در عوض به Shadow Whip مجهز شده است. با این همه شکل اصلی مبارزات همچنان دست نخورده باقی مانده است. همچنین یک جفت دستکش آتشین و یک شمشیر نیمه یخی که هر ضرب آن سلامتی از دست رفته گابریل را بازمی گرداند، از دیگر اسلحه های گابریل هستند که هر کدام فنون چندضرب و سیستم ارتقای خاصی را شامل می شوند.

Click this bar to view the original image of 668x376px.


در طول درگیری ها، با کسب امتیاز می توانید این دو سلاح را که قابلیت های آن ها خود به زیرشاخه های دیگری تقسیم می شوند را ارتقا دهید و قدرت مانور آن ها را بالا برید. یک سری آیتم ها نیز در محیط وجود دارند که به منظور بالا بردن ظرفیت قدرت های مختلف و نوار سلامتی گابریل در سرتاسر محیط های بازی قرار داده شده اند. سیستم عکس العمل و جاخالی دادن، همچون سایر عناوین این سبک در LoS2 وجود دارند و گابریل می تواند با دفع ضربات دشمنان در یک زمان خاص دست به ضدحمله های سنگینی بزند و یا از زیر آن ها جاخالی بدهد. صحنه های QTE نیز یکی دیگر از مکانیزم های گیم پلی در بخش مبارزات را تشکیل می دهند که البته در درجه سختی آسان حضور ندارند.

Click this bar to view the original image of 668x347px.


نتیجه گیری همواره ساخت ادامه های موفق برای عناوینی که نسخه های نخست آن ها با موفقیت همراه بوده، کار سخت تری از تولید یک بازی جدید به حساب می آید. نسخه اول یا به عبارت دقیق تر Reboot* این بازی در سال ۲۰۱۰ یک عنوان موفق بود که با وجود نواقصی که داشت، توجه بسیاری را به خود جلب کرد. شاید LoS2 موفقیت های نسخه قبل خود را تکرار نکرده باشد، اما همچنان یک بازی استاندارد و مهیج در سبک Hack & Slash است که به همه علاقه مندان سری بازی های Castlevania پیشنهاد می شود.

Click this bar to view the original image of 668x376px.

 

نویسنده: علی رضایی

اشتراک گذاری در FaceBook اشتراک گذاری در Twitter google +